In memoriam

Nala was ons eerste fawnbonte
bulleteefje. Ze was een bijzondere bulledame. Lief,
aanhankelijk, een echte knuffelbull. Ze had ook een eigen wil,
ze was een tikkeltje arrogant en veeleisend (en
iedereen voldeed maar wat graag aan haar wensen...), maar ze was
ook consequent, rechtvaardig en ze had gezag, ze was een
geboren leidster. En een geboren moeder. Nala werd door
onoplettendheid van onze kant bij haar tweede loopsheid gedekt
door Beau. Ze kregen zeven pups, maar het eerste meisje,
Prinses, stierf bij de geboorte. Nala´s andere pups werden
gehaald met een keizersnede. Twee van haar pups bleven bij haar
wonenl.
Nala leerde ons met haar nestje veel: over honden, over het grootbrengen van pups, maar vooral ook over liefde,
over houden van.
Helaas leerde Nala ons ook over afscheid, over verdriet, over
gemis, over onrecht. Maar gelukkig ook over dankbaarheid,
dankbaarheid voor alles wat ze bereikt had, wat ze ons gebracht
had, ons gegeven heeft. Dat is een unieke ervaring en dat was Nala ook: uniek, enig in haar soort. Er is en er zal nooit geen
bulletje meer komen als keizerinmoeder Nala.
Nala werd geboren op 19 maart
2005. Een ongeluk rukte haar veel te vroeg uit het leven weg op
27 juli 2007.

Lieve, lieve Nala. Waarom moest juist jij zo vroeg zo plotseling door het noodlot getroffen worden?
Och,meisje ik mis je zo.
Terwijl ik je toch nog iedere dag ervaar. Er zit een stukje van jou in je dochter Qienie, in je zoon Boris. Ik herken je in de verhalen van je andere pups Bowie, Hugo, Traci Mari en Stitch. Ik zie jouw invloed op Beau, die sinds jij in zijn leven kwam een stuk rustiger werd, die leerde liefhebben en van het roedelleven begon te houden.
Je hebt zoveel gebracht in je veel te korte wereldse bestaan. Je hebt ons zoveel geleerd, zoveel gegeven. We hebben van je genoten. Je was uniek, bijzonder.
Nee, dat zeg ik verkeerd.
Je BENT uniek, je bent bijzonder!
Want je bent niet echt weg.
Soms hoor ik je meelopen als ik met je clan uit ben, ik zie je terug in Qienie die met Baloo en nu zelfs ook met Iza eenzelfde vriendschap opbouwt, zoals jij met haar had, je geeft daar waar nodig sturing aan mijn beslissingen. Je bent altijd bij ons.
In ons hart. In onze herinnering.
Als die fantastische, soms wat verwende en verwaande Keizerin. Streng, maar rechtvaardig tegenover haar NaBeauclan.
Jij stichtte je eigen Rijk, jouw Rijk achter de Dijk.
Wij zullen uit dankbaarheid voor alles wat je ons gegeven en geleerd hebt, jouw Rijk hier op aarde voortzetten.

Dag lieve lieve Nala.
Ooit zien we elkaar weer.
Je liefhebbende vrouwtje.